Kornblumenblau is een ingetogen en verrassend teder verhaal van Jan Cremer, waarin de rauwe rebel van de Nederlandse literatuur zich van een onverwacht zachte kant laat zien. In sobere, trefzekere bewoordingen vertelt hij over zijn moeder – een vrouw met een uitgesproken mening en een diepgewortelde liefde voor de natuur. Zij verafschuwde snijbloemen. Niet uit kilte, maar uit compassie: bloemen hoorden volgens haar niet afgesneden in een vaas te sterven, maar vrij te groeien in de wind. Zodra bezoek haar een boeket schonk, belandde het – discreet maar resoluut – bij het vuilnis. Bloemen waren voor buiten, niet voor op tafel. Cremer beschrijft hoe deze overtuiging voortkwam uit haar jeugdherinneringen aan de kleuren en geuren van wilde bloemen in de velden en parken van haar kindertijd. ‘Kornblumenblau’ – korenbloemblauw – wordt zo een symbool van haar geest: vrij, eigenzinnig, onverzettelijk. Het verhaal mondt uit in een ontroerende ontboezeming, waarin liefde en verlies elkaar raken in een toon van stille dankbaarheid.
De foto’s van Deborah Campert sluiten naadloos aan bij dit thema. Haar bloemportretten ademen hetzelfde respect voor het vergankelijke en het natuurlijke. Geen kunstmatige perfectie, maar kwetsbare schoonheid in echt licht. De beelden lijken niet te poseren, maar te leven – alsof de bloemen nog even blijven ademen in het moment tussen bloei en verval. Samen vormen tekst en beeld een eerbetoon aan het ongetemde: de vrijheid van de bloem, de vrijheid van de mens, en de liefde die beide verbindt.
Waarom je dit boekje wilt bewaren:
- Omdat Kornblumenblau laat zien dat tederheid en rebellie in één adem kunnen bestaan.
- Omdat Jan Cremer hier schrijft met een zeldzame kwetsbaarheid — zijn wildheid getemd tot poëzie.
- Omdat Deborah Campert de kracht van eenvoud vangt in beelden die blijven hangen als herinneringen.
Over de auteur:
Jan Cremer (1940) is schrijver, schilder en icoon van de Nederlandse cultuur. Met zijn baanbrekende roman Ik, Jan Cremer veroorzaakte hij in 1964 een literaire revolutie. Zijn oeuvre, doordrenkt van energie en vrijheid, bestrijkt zowel literatuur als beeldende kunst. In Kornblumenblau toont hij dat de kunstenaar die stormen kan oproepen, ook de stilte van een veld kan beschrijven.
Over de illustrator:
Deborah Campert (1938) is kunstadviseur, galeriehouder en fotograaf. Haar werk, vaak intiem en huiselijk van toon, vangt de poëzie van het alledaagse. Voor Kornblumenblau koos zij foto’s die de essentie van Cremer’s tekst verbeelden: natuurlijk, eerlijk, en doordrongen van licht.
