Deborah Campert Serie · Herinnering en afscheid
Adriaan van Dis schrijft een teder eerbetoon aan zijn moeder, wier rode dahlia’s herinneringen dragen aan jeugd, levenslust en afscheid. Met bloemenfoto’s van Deborah Campert. Dit handgemaakte MatchBoox mini boekje telt 20 uitvouwbare pagina’s, zit in een karakteristiek doosje en wordt geleverd in een luxe geschenkdoos.
In Het laatste boeket schrijft Adriaan van Dis een liefdevol en persoonlijk eerbetoon aan zijn moeder en haar rode dahlia’s. De bloemen verbinden haar jeugd op de klei, het huis aan zee, haar tuin in het Gooi en uiteindelijk haar afscheid.
Van Dis roept in enkele rake herinneringen het leven van zijn moeder op. Ze verzorgt haar dahlia’s met toewijding, gebruikt zand en paardenmest om de grond te verrijken en plant bij volle maan. Nergens bloeien de bloemen zo rood als in haar tuin in het Gooi.
Wanneer zijn moeder in april overlijdt, blijkt er geen dahlia te krijgen. De bloemist laat uiteindelijk een boeket uit de kassen van Rome komen. De familie vraagt om rode bloemen, maar ontvangt roze. Zo krijgt de kleur van het laatste boeket een onverwachte en ontroerende betekenis.
De bloemenfoto’s van Deborah Campert vormen de visuele tegenhanger van de tekst. Haar foto’s van bloemstukken tegen een karakteristieke achtergrond verbinden herinnering, vergankelijkheid en genegenheid in één doorlopend mini boekje.
Kenmerken van dit mini boekje
- Een persoonlijk verhaal van Adriaan van Dis
- Over zijn moeder, haar dahlia’s en een laatste afscheid
- Bloemenfoto’s van Deborah Campert
- Tekst en fotografie samengebracht in een uitvouwbaar leporello
- Een bijzonder cadeau voor liefhebbers van Adriaan van Dis, fotografie en Nederlandse literatuur
Over Adriaan van Dis en het laatste boeket
Adriaan van Dis schrijft in Het laatste boeket over de rode dahlia’s van zijn moeder. De bloemen groeien op verschillende plaatsen in haar leven: op de klei van haar jeugd, bij het huis aan zee en later in haar tuin in het Gooi.
De tekst bestaat uit korte, beeldende herinneringen. Ze vertellen niet alleen iets over bloemen en tuinieren, maar vooral over de band tussen moeder en zoon. De dahlia’s worden dragers van familiegeschiedenis, zorgzaamheid en verlies.
Aan het einde verschuift de kleur van rood naar roze. Die verandering begon al nadat de laatste kat in het dahliaperk was begraven en keert terug in het boeket bij de uitvaart. Van Dis besluit met de gedachte dat de chemie van genegenheid haar eigen kleurenwaaier heeft.
De makers van dit mini boekje
Auteur
Adriaan van Dis
Adriaan van Dis schreef Het laatste boeket, een persoonlijk verhaal over zijn moeder, haar liefde voor dahlia’s en het boeket waarmee de familie afscheid van haar nam.
Beeldmaker
Deborah Campert
Deborah Campert maakte de bloemenfoto’s bij deze uitgave. Haar groeiende collectie ontstond toen zij bloemen ging fotograferen tegen het bloemenbehang in haar slaapkamer.
Een verhaal over bloemen, herinnering en genegenheid
De dahlia is in het verhaal veel meer dan een bloem. Zij verbindt verschillende perioden en plaatsen uit het leven van de moeder. De knollen overwinteren in de kelder en worden na de nachtvorst opnieuw geplant, waardoor de jaarlijkse cyclus van verdwijnen en terugkeren ook een beeld wordt voor herinnering.
De kleur speelt daarbij een centrale rol. De dahlia’s waren oorspronkelijk diep rood, maar kregen later een roze tint. Ook voor de uitvaart wordt om rood gevraagd en roze geleverd. Juist die onverwachte kleur geeft het laatste boeket zijn emotionele lading.
De compacte vorm van het leporello laat de herinneringen en bloemenfoto’s stap voor stap verschijnen. Iedere vouw opent een nieuw fragment van het verhaal, terwijl tekst en beeld samen naar het afscheid toewerken.
