Eric J. Coolen · Illustratie en autosport
Eric J. Coolen verbeeldt Tarzanbocht van Bies van Ede als een kleurrijk panorama waarin autosport, Tarzan, roem en menselijke kwetsbaarheid samenkomen. Dit handgemaakte MatchBoox-miniatuurboek telt 20 uitvouwbare pagina’s, zit in een karakteristiek luciferdoosje en wordt geleverd in een luxe geschenkdoos.
Eric J. Coolen verbeeldt Tarzanbocht als een kleurrijke reis van het racecircuit naar de mythische en kwetsbare wereld van Tarzan. Racewagens, apen, lianen, verpleegsters en infusen lopen in het leporello onverwacht in elkaar over.
De illustraties zijn opgebouwd uit heldere contouren, grote kleurvlakken en zorgvuldig gestileerde figuren. Geel, rood, oranje, groen en donkerblauw geven iedere scène een uitgesproken, bijna filmische sfeer.
Coolen laat de racewagen als een terugkerend motief door het verhaal bewegen. Rondom de auto verandert de omgeving voortdurend, waardoor de bocht uit de titel zowel een onderdeel van het circuit als een omslag in het leven wordt.
Kenmerken van de illustraties
- Illustraties van Eric J. Coolen
- Een heldere lijnstijl met krachtige kleurvlakken
- Een racewagen als terugkerend visueel middelpunt
- Beelden van Tarzan, apen, verpleegsters en ziekenhuisdetails
- Een filmisch contrast tussen heldendom en kwetsbaarheid
- Illustraties bij een verhaal van Bies van Ede
- Vormgeving en opmaak van Eline Coolen
Over Eric J. Coolen
Eric J. Coolen (1965) is illustrator, tekenaar en ontwerper van onder meer boeken, gevelstenen, glas-in-loodramen en beelden. Zijn werk kenmerkt zich door heldere lijnen, sterke composities en een nostalgische knipoog. Hij is medeoprichter van het Ampzing Genootschap, Literair Haarlem en Nieuwe Gracht Producties en ontving verschillende culturele onderscheidingen.
De makers van dit miniatuurboek
Illustrator
Eric J. Coolen
Eric J. Coolen verbindt autosport, filmgeschiedenis en ziekenhuisbeelden in één doorlopend panorama. Zijn heldere beeldtaal maakt de absurdistische overgangen in het verhaal onmiddellijk herkenbaar.
Auteur
Bies van Ede
Bies van Ede (1957) schreef het verhaal over een naamgever van een racebocht die via Tarzan en Johnny Weismuller wordt geconfronteerd met roem, zelfoverschatting en menselijke kwetsbaarheid.
Het circuit als vertrekpunt
De racewagen verschijnt tegen achtergronden van tribunes, torens en stedelijke architectuur. Door het lage standpunt en de donkere kleuren krijgt de auto snelheid, gewicht en een bijna monumentale aanwezigheid.
De heldere lijnen houden de complexe machines en gebouwen overzichtelijk. Daardoor blijft de blik gericht op de beweging van de wagen door de opeenvolgende scènes.
Van coureur naar Tarzan
Apen, lianen en silhouetten uit de Tarzanwereld verschijnen steeds nadrukkelijker naast het circuit. De coureur wordt zo visueel gekoppeld aan het beeld van de onaantastbare filmheld.
Coolen gebruikt geen harde grens tussen werkelijkheid en verbeelding. Beide werelden vloeien in elkaar over, waardoor de lezer dezelfde verwarring ervaart als de verteller.
Heldendom en kwetsbaarheid
De warme avonturenkleuren maken geleidelijk plaats voor ziekenhuisbeelden. Een liaan verandert in een infuus en de krachtige held wordt teruggebracht tot een kwetsbaar lichaam.
Die visuele omslag geeft de slotgedachte van het verhaal extra betekenis. Roem en kracht zijn tijdelijk; achter ieder mythisch beeld blijft een sterfelijk mens bestaan.
Een bocht door het hele beeldverhaal
De racewagen keert tijdens het uitvouwen steeds terug, maar de wereld eromheen verandert. Zo functioneert de bocht niet alleen als een plaats op het circuit, maar als de structuur van de volledige illustratie.
De lezer beweegt van snelheid en succes naar herinnering en kwetsbaarheid. De illustraties maken van die overgang één lange, visuele bocht.
Een zelfstandige MatchBoox-uitgave
Tarzanbocht maakt geen deel uit van een serie. Het is een afzonderlijk miniatuurboek waarin de illustraties van Eric J. Coolen, de tekst van Bies van Ede en de vormgeving van Eline Coolen samenkomen in één handgemaakte uitgave.
