Facing-serie · The Rolling Stones
Facing Ron Wood volgt de gitarist en beeldend kunstenaar van zijn jeugd in Londen tot zijn latere jaren bij The Rolling Stones. Met opeenvolgende portretten van Eric J. Coolen, uitgevoerd als handgemaakt leporello in een karakteristiek luciferdoosje. Dit handgemaakte MatchBoox-miniatuurboek telt 20 uitvouwbare pagina’s, zit in een karakteristiek luciferdoosje en wordt geleverd in een luxe geschenkdoos.
Facing Ron volgt Ron Wood van zijn jeugd in Hillingdon tot zijn lange loopbaan als gitarist van The Rolling Stones, solomuzikant, radiomaker en beeldend kunstenaar.
Wood speelde eerder in andere bands en trad na het vertrek van Mick Taylor in 1974 toe tot de Stones. Naast Keith Richards ontwikkelde hij zich tot de tweede gitarist van de band.
De opeenvolgende portretten van Eric J. Coolen laten Wood van jong naar oud veranderen. Biografische tekst en tekeningen ontvouwen zich samen als een handgemaakt leporello.
Kenmerken van dit miniatuurboek
- Een beknopt portret van Ron Wood van jeugd tot latere loopbaan
- Over zijn toetreding tot The Rolling Stones in 1974
- Over zijn rol als tweede gitarist naast Keith Richards
- Over zijn kunstopleiding en werk als beeldend kunstenaar
- Opeenvolgende portrettekeningen van Eric J. Coolen
- Concept en samenstelling door Bob Polak en Eric J. Coolen
- Vormgeving door Huug Schipper
Over Ron Wood
Ronald David Wood werd op 1 juni 1947 geboren in Hillingdon in Londen. Hij groeide op met twee broers en volgde later een opleiding aan een kunstacademie.
Wood is gitarist, songwriter en beeldend kunstenaar. Voor zijn toetreding tot The Rolling Stones speelde hij onder meer bij The Small Faces. Sinds 2010 heeft hij daarnaast een eigen wekelijkse radioshow.
De makers van dit miniatuurboek
Onderwerp
Ron Wood
Ron Wood staat centraal als gitarist, solomuzikant en beeldend kunstenaar. Het boekje volgt zijn ontwikkeling van Londense jongen tot vast lid van The Rolling Stones.
Tekeningen
Eric J. Coolen
Eric J. Coolen tekende Wood op verschillende leeftijden. Veranderingen in haar, kleding, gelaat en houding laten zijn ontwikkeling en herkenbare uitstraling zien.
Van Hillingdon naar The Rolling Stones
Wood werd geboren in Hillingdon en speelde voordat hij bij de Stones kwam in verschillende andere bands. Tot die eerdere groepen behoorde The Small Faces.
Na het vertrek van Mick Taylor in 1974 trad Wood toe tot The Rolling Stones. Naast Keith Richards werd hij de tweede gitarist van de band.
De tweede gitarist
Wood en Richards spelen niet als twee volledig gescheiden gitaristen. Hun partijen vullen elkaar aan en lopen tijdens optredens en opnamen vaak in elkaar over.
Wood bleef daarbij de iets jongere en meer ontspannen aanwezigheid naast de twee oprichters Jagger en Richards. Af en toe schreef hij met hen mee aan nummers van de Stones.
Muzikant en beeldend kunstenaar
Net als Charlie Watts heeft Wood een kunstzinnige achtergrond. Hij volgde een kunstopleiding en bleef naast zijn muzikale werk actief als beeldend kunstenaar.
Daarmee komen in zijn loopbaan muziek en beeldende kunst samen. Zijn artistieke belangstelling vormt een ander aspect van zijn plaats binnen de band.
Soloalbums en radio
Tijdens een periode van onenigheid tussen Mick Jagger en Keith Richards bracht Wood opnieuw een soloalbum uit. Ook vóór en na die periode maakte hij werk buiten The Rolling Stones.
Sinds 2010 presenteert hij een eigen wekelijkse radioshow. Zo bleef hij naast zijn werk met de band zelfstandig actief als muzikant en radiomaker.
Een portret door de tijd
Het leporello toont Wood als kind, jonge muzikant, nieuw bandlid en oudere Stone. De ontwikkeling van zijn kapsel, gezicht en kleding loopt als een zichtbare tijdlijn door het boekje.
Volledig uitgevouwen staan alle leeftijden naast elkaar. De afzonderlijke portretten worden zo één doorgaand beeldverhaal.
Onderdeel van Facing Mick, Keith, Ron & Charlie
Facing Ron vormt samen met Facing Mick, Facing Keith en Facing Charlie een vierdelige serie over de kernleden van The Rolling Stones. Bekijk de complete Facing Mick, Keith, Ron & Charlie Serie.
