Illustratorpagina · Maartje Blans

Maartje Blans verbeeldt Sotto voce van M. Vasalis met verstilde schilderijen in blauwe, grijze en lichte aardetinten. Een handgemaakt beeldverhaal over afstand, kwetsbaarheid en de leegte die na een afscheid achterblijft. Dit handgemaakte MatchBoox-miniatuurboek telt 20 uitvouwbare pagina’s, zit in een karakteristiek luciferdoosje en wordt geleverd in een luxe geschenkdoos.

Maartje Blans vertaalt het verdriet en de afwezigheid uit Sotto voce naar verstilde landschappen in blauw, grijs en lichte aardetinten.

Vage horizonten, ijle lijnen en gelaagde oppervlakken laten zien hoe vormen aanwezig kunnen blijven terwijl hun samenhang langzaam verdwijnt.

In het uitvouwbare leporello krijgen de schilderijen een rustig, doorgaand ritme. De open ruimte tussen de beeldelementen wordt onderdeel van het visuele verhaal.

Kenmerken van de schilderijen

Schilderijen van Maartje Blans
Een verstilde beeldende vertaling van Sotto voce
Blauwe, grijze en lichte aardetinten
Gelaagde oppervlakken, schaduwen en transparante partijen
Landschappen met open ruimte en vervagende horizonten
Een visueel verhaal over afstand, kwetsbaarheid en gemis
Vormgegeven als een doorlopend uitvouwbaar leporello

Over Maartje Blans

Maartje Blans (1975) maakt schilderijen op doek, houten paneel, papier en glas. In haar werk richt zij zich op kwetsbaarheid, verstilling en de schoonheid van vergankelijkheid.

Zij werkt met verschillende materialen en gebruikt gelaagdheid, schaduw, licht, lijn, kleur en ruimte. Haar werk was onder meer te zien tijdens de Venetië Biënnale 2015, in Museum Flehite, Museum Kranenburgh, op de wereldtentoonstelling in Shanghai, bij Art Beijing en Art Taipei.

De makers van dit beeldverhaal

Schilderijen

Maartje Blans

Maartje Blans geeft afwezigheid vorm met open landschappen, ingetogen kleuren en dunne verticale lijnen. Haar beelden maken de kwetsbaarheid uit het gedicht zichtbaar zonder die letterlijk uit te leggen.

Gedicht

M. Vasalis

Vasalis schrijft op gedempte toon over afscheid en het verbreken van een verbinding. Haar beelden van een blad, een geraamte en mazen vormen het uitgangspunt voor de schilderijen.

Een landschap van afwezigheid

De landschappen zijn niet gevuld met herkenbare figuren of gebeurtenissen. Lege velden, verre horizonten en stille oppervlakken bepalen de compositie.

Juist door wat niet wordt afgebeeld, ontstaat ruimte voor het gemis uit het gedicht. De leegte wordt geen achtergrond, maar een zelfstandig onderdeel van het beeld.

Blauw, grijs en gedempt licht

Het kleurgebruik blijft overwegend koel en ingetogen. Verschillende tinten blauw en grijs vloeien samen met beige, wit en zachte bruine accenten.

De kleuren roepen een sfeer op van winter, afstand en stilte. Kleine warmere lijnen doorbreken het koele landschap zonder de verstilling op te heffen.

Lagen, lijnen en kwetsbare vormen

Blans bouwt de schilderijen op uit dunne lagen en onregelmatige oppervlakken. Sommige vormen zijn scherp zichtbaar, terwijl andere bijna in hun omgeving verdwijnen.

Verticale lijnen staan als kwetsbare tekens in het landschap. Zij suggereren verbinding, maar ook de mogelijkheid dat iets breekt of wordt afgesneden.

Een langzaam beeldritme

Het leporello laat de beelden één voor één verschijnen. Tekstvlakken en schilderijen wisselen elkaar af in een rustig tempo dat past bij de gedempte stem van het gedicht.

Volledig geopend vormen de afzonderlijke schilderijen één lang landschap. De visuele ruimte verbindt de verschillende passages zonder het verdriet af te sluiten.