Beeld · Drs. P Serie
Lies Kindt verbeeldt Het trapportaal van Drs. P als een ritmisch grafisch decor van bakstenen gevels, groene hekken en kleine zwarte silhouetten. Een subtiele beeldvertelling vol herhaling, dreiging en droge humor. Dit handgemaakte MatchBoox-miniatuurboek telt 20 uitvouwbare pagina’s, zit in een karakteristiek luciferdoosje en wordt geleverd in een luxe geschenkdoos.
Lies Kindt geeft Het trapportaal vorm als een lang, ritmisch binnenplaatsje waarin gevels, hekken, deuren en menselijke silhouetten steeds opnieuw verschijnen. De illustraties volgen de precieze cadans van Drs. P zonder de gebeurtenissen letterlijk uit te spellen.
De visuele wereld bestaat uit zachte grijs-, groen- en bruintinten. Daartegenover staan kleine zwarte figuren die lopen, wachten, overleggen of achter muren verdwijnen. Hun geringe formaat benadrukt hoe klein de bewoners zijn tegenover het vaste bouwwerk waarin zij hun plannen uitvoeren.
De bakstenen trapvorm wordt door de hele leporello herhaald. Daardoor ontstaat een decor dat tegelijk vertrouwd en beklemmend is: iedere passage lijkt op de vorige, maar brengt het verhaal dichter bij een nieuwe handeling.
Kenmerken van dit miniatuurboek
- Grafische illustraties van Lies Kindt
- Tekst van Drs. P
- Bakstenen gevels en trapportalen als terugkerend motief
- Groene hekken, deuren en kleine zwarte silhouetten
- Een beperkt palet van zachte grijs-, groen- en bruintinten
- Een doorlopende compositie over de volledige leporello
Over Lies Kindt
Lies Kindt is grafisch ontwerper, illustrator en portretkunstenaar. Zij studeerde Grafisch Ontwerp aan de Rietveld Academie in Amsterdam en Illustratie aan de AKI in Enschede.
Haar werk combineert een heldere grafische opbouw met ruimte voor humor en associatie. In plaats van ieder detail realistisch weer te geven, zoekt zij naar vormen, silhouetten en patronen die de structuur en sfeer van een tekst zichtbaar maken.
Bij de vier boekjes van Drs. P kiest zij voor vier sterk verschillende beeldsystemen. Voor Het trapportaal wordt de architectuur het vaste ritme waartegen de personages hun handelingen uitvoeren.
De makers van dit miniatuurboek
Illustrator
Lies Kindt
Lies Kindt ontwierp een doorlopend architectonisch decor waarin herhaling en kleine variaties het tempo bepalen. De menselijke figuren verschijnen als donkere tekens binnen een zorgvuldig geordend patroon.
Auteur
Drs. P
Drs. P schreef het tragikomische lied over een commensaal die binnen de overzichtelijke wereld van een woonhuis een steeds minder redelijk plan ontwikkelt.
Architectuur als ritme
De bakstenen gevels bestaan uit eenvoudige rechthoeken en trapvormen. Zij keren met een vaste regelmaat terug en verdelen de lange beeldstrook in herkenbare episodes.
De architectuur vervult daarmee dezelfde functie als het metrum in de tekst. Het bouwwerk blijft stabiel, terwijl woorden en personages erdoorheen bewegen.
Door de herhaling krijgt het trapportaal iets onvermijdelijks. De hoofdpersoon lijkt in een decor te bewegen waaruit geen werkelijke ontsnapping mogelijk is.
Kleine figuren, grote plannen
De personages worden teruggebracht tot zwarte silhouetten. Soms zijn alleen een hoofd, arm of houding herkenbaar; op andere plaatsen vormen meerdere figuren een kleine groep.
Hun vereenvoudiging maakt de handelingen direct leesbaar. Een figuur wacht, buigt, rent of heft een arm, zonder dat gezichtsuitdrukkingen nodig zijn.
De tegenstelling tussen de kleine lichamen en hun grote bedoelingen sluit nauw aan bij het absurdisme van Drs. P.
Een begrensd kleurenpalet
Kindt gebruikt zachte, gedempte kleuren. De bakstenen muren zijn beige en oudroze, de hekken lichtgroen en de achtergrond blijft grotendeels wit.
Deze rustige basis zorgt ervoor dat de zwarte silhouetten onmiddellijk opvallen. Tegelijkertijd krijgt het geheel de sfeer van een enigszins ouderwets wooncomplex of binnenplaatsje.
De illustraties worden nergens luid of spectaculair. De dreiging groeit binnen dezelfde beheerste beeldtaal waarin het verhaal begon.
Herhaling met kleine verschuivingen
Op het eerste gezicht lijken verschillende delen van de leporello sterk op elkaar. Bij nader kijken veranderen de plaats van de figuren, de openingen in het hek en de vorm van het trapportaal.
Die kleine verschuivingen houden de lange compositie levend. Ze maken zichtbaar dat de dagelijkse routine steeds wordt herhaald, maar nooit volledig hetzelfde blijft.
Iedere variatie brengt een nieuw onderdeel van het verhaal binnen zonder het visuele systeem te doorbreken.
Beeld en taal als één mechanisme
De tekst van Drs. P wordt voortgestuwd door metrum en rijm. Kindt antwoordt daarop met geometrie, regelmaat en een beperkte verzameling vormen.
Beide makers gebruiken beheersing om absurditeit zichtbaar te maken. De taal blijft correct en muzikaal terwijl de situatie ontspoort; het beeld blijft geordend terwijl de figuren steeds merkwaardiger handelen.
Daardoor vormt de leporello geen verzameling losse illustraties, maar één visueel en talig mechanisme.
Onderdeel van de Drs. P Serie
Lies Kindt illustreerde ook Dodenrit, Oost-Groningen en Veerpont. Voor ieder boekje ontwikkelde zij een eigen vormtaal die aansluit bij het ritme en onderwerp van het lied.
In Het trapportaal staat de gebouwde omgeving centraal. De herhalende gevels en hekken maken de uitgave tot een compacte grafische voorstelling waarin huiselijkheid en dreiging voortdurend naast elkaar bestaan.
